Ég sat um daginn með vinkonu mína, tveggja ára. Hún var berfætt og ég ætlaði að segja henni hvað tærnar hétu. En viti menn, ég mundi það ekki.

Ég mundi eftir Háu-Þóru og einhverri Gerðu en ekki meir: Foreldrar stúlkunnar og afi kunnu þetta ekki heldur. Ekki meiri kennsla þann daginn.

Ekki undi ég lengi við þessa fávisku og hringdi í systur mína, sem leysti úr þessum vanda, eins og fleirum: Vigga, Háa-Þóra, Langa-Píka, Stutta-Gerða og Lilla.

Gaman þætti mér að fá fleiri nöfn á tánum

Ég hef alltaf haft gaman af að reikna og tel mig ekki óhæfari til þess en Pétur eða Pál, án þess að ég vilji neitt gera lítið úr þeim mætu mönnum.

Ég má reikna hvað sem ég vil og fá þá útkomu sem mér hentar, án þess það geri nokkrum mein.Þegar menn eru komnir í háskóla og fara senda sína útreikninga í fjölmiðla, vil ég gera meiri kröfur. Þá er ekki nóg að leika sér að tölum og láta forsendur lönd og leið.

Ég get hæglega sýnt útreikninga á að mjólk á Íslandi myndi hækka um helming ef skipt væri yfir í sænskt rauðskjöldótt kúakyn en ég kæmi þeim aldrei í fjölmiðla,

SEM BETUR FER. 

Talnaleikir eru ekki fréttir og þeir sem komnir eru í háskóla eiga að vita að forsendur þarf að vanda.

    Ég þakka þeim, sem enn hafa þolinmæði til að heimsækja síðuna mína.

Vegna vinnu í sumar, hef ég aðeins komið heim sem gestur og verður svo eitthvað enn.

Ástæða þessarra lína núna er sú að ég var að tengja Eyjasiglingar. Endilega skoðið síðuna.

Hittumst í haust.

Klappir og haf. FRÁBÆR hugvekja.

Sorglegt, hvernig fór fyrir Nýfundnalandi við sameininguna við Kanada.

Hversu margir Evrópusambandssinnar skyldu geta lært af þeim mistökum?

Fáir, þeir eru of þröngsýnir.

Þetta er samt sama þróunin og hjá mörgum fyrrverandi hreppum á Íslandi, sem sameinuðust stóra nágrannanum.

Lærðu af mistökum annarra, það getur verið of seint að læra af sínum eigin.

Þá er Flateyri að verða draugabær. Auðvitað kemur það á óvart, eins og öll dauðsföll. 

 Af hverju Flateyri og af hverju núna? Raunar þarf engan að undra. Flateyri er fyrst "stóru" bæjanna af langri röð eyðibýla síðustu 150 ára. Kvótakerfinu er kennt um, með réttu eða röngu, en örugglega er það bara dropinn, sem fyllti mælinn.

Rekjum söguna. Í uppbyggingu fyrstu  þéttbýlisstaðanna fór fjármagn og mannafli sveitanna í nágrenninu, eins og vera ber. Þeir efldust og stækkuðu og urðu máttarstólpar, hver í sínu héraði. Þar sem enginn kaupstaður var fóru margar sveitirnar í eyði. Einn kaupstaðurinn óx öðrum meir, fór að draga til sín menn og fé og var gerður að höfuðstað landsins.

Þar hófust flestar nýjungar, sem síðan áttu að breiðast út um landið, eftir því sem efni og ástæður leyfðu ( útvarp, vegir, menntun o.m.fl.).Alltaf  borguðu sveitirnar og lögðu til sífellt fleira fólk. Margir bestu synir og dætur sveitanna fluttu "á mölina". Allir borguðu sömu skatta, hvort sem þjónustan náði til þeirra eður ei. Hún var á leiðinni !!!

Svo fór að bera æ meir á "unglingavandamálunum". Þéttbýlisbúar, með menntakerfið í fararbroddi, fór að líta niður á "foreldra" sína,"sveitalubbana" og "slorlyktandi þorpara". "Ætlarðu bara að vinna í fiski?" var viðkvæðið ef einhver lærði ekki.

Enginn Íslendingur með sjálfsvirðingu getur unnið í fiski og bændur eru bara viðundur til að sýna ferðamönnum. 

 Ekki var nógu gott, að þessir aumingjar borguðu sömu skatta og íbúar höfuðstaðarins, án þess að njóta þjónustunnar, heldur voru lagðir á dreifbýlisskattar til viðbótar.Nú er svo komið að sveitirnar eru meira og minna komnar í eyði og geta ekki lengur haldið uppi þorpunum.

Þau lifa í nokkur ár á innfluttu vinnuafli, sem víða er ekki kennd íslenska, því þá gæti þetta ágæta fólk farið að gera réttmætar kröfur.

Ekkert tré getur lifað án róta. Verði ekki hugarfarsbreyting hjá þjóðinni er bara tímasóun að reyna að plástra Flateyri.   

"Fram þjáðir menn í þúsund löndum".

Þetta er ólíðandi, hvernig farið er með innflutta starfsmenn við Kárahnjúka. Ef bætt er einu núlli aftan við fjölda sjúkra eru þeir margir, enda "hefur vinnuveitandinn slæmt orð á sér erlendis".

Allt annað mál er Þörungaverksmiðjan. Hún hefur í yfir 30 ár spillt heilsu sinna starfsmanna án afskipta, þrátt fyrir að margir þeirra hafi verið heimagangar lækna  lengi, áður en þeir gáfust upp, stórlega heilsuskertir. Marg oft var leitað til vinnueftirlits og hollustuverndar án árangurs.

Þegar Grétar Þorsteinsson og Hervar Guðmundsson komu í heimsókn, lutu þeir svo lágt að kinka kolli til óbreyttra verkamanna eftir klukkutíma rabb við forstjórann.

Getur þetta flokkast undir rasisma?

Er þetta spurning um Jón og séra Jón.

Núna, rétt fyrir hádegið, heyrði ég nokkrar setningar á Rás 1.

 Viðtal milli þáttarstjórnanda og væntanlega stjórnanda Jarðbaðanna í Mývatnssveit:

"Hvernig stendur á því að fólki líður svona vel í vatni ?"

"Ætli það sé ekki þyngdarleysið" og fleira nefndi hann til.

Ótölulega margar vísbendingar sanna það vel.

Í bókinni "Nakta apan" ( ég skammast mín fyrir að muna ekki höfundinn) er þetta rakið og hún var skrifuð fyrir nær 40 árum.

"Ríkisstjórnin skipar Vestfjarðanefnd". Eitthvað á þessa leið var fyrirsögn á Vísi.

Mikið varð ég ánægður með mína menn. Tími til kominn að gera eitthvað af viti.

Ég byrjaði að lesa: "Ríkissrjórnin skipar nefnd til að ræða við Ísfirðinga......."Þar fór það. Ísfirðingar eiga við vandamál að etja og eiga alla samúð mína en þeir eru samt best settir allra sveitarfélaga á Vestfjörðum.

Tökum Reykhólahrepp sem dæmi. Á síðustu 15 árum hefur íbúunum fækkað úr rúmlega 400 niður undir 250 eða um 40%. Störfum á vegum ríkisins hefur fækkað úr 20 niður í 1 á 25 - 30 árum. Hefur starfsmönnum ríkisins fækkað á sama tíma? Ég held ekki, það heitir bara hagræðing að flytja þá suður.

Full ástæða er til að grípa til aðgerða á Ísafirði, en algjörlega gagnslaust ef ekkert er gert fyrir aðra hluta Vestfjarða. Ísfirðingar þurfa, eins og allir aðrir, á góðum nágrönnum að halda.                          

Ég er stoltur af löndum mínum, sé eitthvað að marka skoðanakönnun um viðhorf þeirra til íslenskra landbúnaðarvara.

En fleira þyrfti að kanna. Ef ég heyrði rétt í morgun er Reykjavík í 7. sæti yfir dýrustu borgirnar, þegar tekið er mið af lífsnauðsynjum ( sem ekki voru tilgreindar nánar í fréttinni).

Í morgunljómann er lagt af stað.

Allt logar af dýrð, svo vítt sem er séð.

Sléttan hún opnast sem óskrifað blað,

þar akur ei blettar, þar skyggir ei tréð.

- Menn og hestar á hásumardegi

í hóp á þráðbeinum, skínandi vegi

með nesti við bogann og bikar með.

Betra á dauðlegi heimurinn eigi.

  Þannig lýsir Einar Ben. upphafi ferðar. Þetta er fögur mynd af Íslandi, sem hann dregur upp, víðsýni til allra átta. Þannig viljum við hafa það og þetta viljum við sýna gestum okkar.

  Eða er ekki svo? Ekki má velta við steini eða rífa gamlan moldarkofa án þess að hafa umhverfismat í höndunum en þú mátt rækta skóg allt að 200 ha án leyfis, hvar og hvenær sem þér dettur í hug. Jafnvel fengið styrki til þess úr opinberum sjóðum.

Þú mátt eyðileggja útsýni í nafni skógræktar og búa til snjóakistur á vegi, þar sem aldrei festi snjó áður.

Er það þetta, sem heitir umhverfisvernd?

 Ein er þó undantekningin: Hálendi Íslands og fleiri fagrir, afskekktir staðir.

 Heill stjórnmálaflokkur, og stórir hópar í flestum hinna, reynir af fremsta megni að bægja hinum óæskilegu frá. Þessir staðir eru fráteknir fyrir frískt fólk og útlendinga.

Enn og aftur, endalaust, er verið að kenna íslenskum landbúnaði um hátt matarverð. "Verndartollar" heitir það, sem lagt er á innfluttar landbúnaðarvörur.

Þann 3. þessa mánaðar benti ég á, hvernig bensín- og olíugjöld leggjast á innlent matarverð; þau mættu þá kallast "Verndarskattar" fyrir stórkaupmennina.

Það er nú viðurkennt, að matarkarfan margumtalaða, kostar það sem hverjum hentar.

Þú ræður hvort Ísland er ódýrast eða dýrast eftir því hvað þú kaupir. Eitt er athyglisvert: Aldrei er dilkakjöt eða ýsa í körfunni.

Ég skora á alla, sem þetta lesa, að láta nú í sér heyra, hvar og hvenær sem er, hvort þeir vilji drepa niður innlenda matvælaframleiðslu eða ekki.

Eitt er það, sem  á við bæði um skatta og tolla: Við borgum þá alltaf einhvers staðar á endanum. Ef  lækkað er á einum stað er hækkað á öðrum.

Sameining er eitt af töfraorðum nútímans. Allt vinnst með sameiningu. Fyrirtæki verða stór og sterk, svo og sveitarfélög o.fl. Sameining er af því góða: Himnaríki!

Samráð er glæpur, það stunda krimmar. Samráð er af því illa: Helvíti!

En, en, en, hver er munurinn? Niðurstaðan er sú sama; sá sterki hirðir allt af þeim veikari. Hvort tveggja er hagræðing!!! Tökum kauptún úti á landi. Hver er munurinn á að sameina bankaútibú eða bensínsölur? Í Króksfjarðarnesi hætti kaupfélagið verslun og lánaði Jónsbúð húsnæðið og er því komin einokun á verslun í héraðinu. Er það sameining eða samráð? Kannski samræði? Eru þeir Jón og Beggi englar eða árar?

Eruð þið búin að sækja um veiðileyfi á hreindýr? Ég er nú ekki búinn að því sjálfur og ætla ekki að gera. Mér finnst alltaf leiðinlegt að drepa, þótt ég hafi haft atvinnu af því í mörg ár, sem bóndi; ýmist að drepa eða afhenda til slátrunar, enginn munur þar á. Að skjóta hreindýr kostar nokkra tugi þúsunda.

En fleiri virðast hafa veiðileyfi án þess að þau séu auglýst. Það hefur tíðkast í mörg ár, að fyrirtæki ráði fólk á "verktakalaunum", án þess að starfsmaðurinn hafi hugmynd um hvað felst í því Síðan stendur starfsmaðurinn uppi án slysatrygginga, veikindafrís, orlofs, réttinda til atvinnuleysisbóta og annarra réttinda. Skatturinn búinn að taka vask, tryggingagjald o.fl. Halda þarf námskeið fyrir verðandi "verktaka" og saknæmt sé að ráða fólk á þeim kjörum án framvísunar vottorðs um að það hafi lokið slíku námskeiði. 

 Móðir fermingarbarns kvartaði undan ásókn fjármálastofnana í fyrra. Hafa bankarnir veiðileyfi á börnin okkar? Er ekki allt í lagi að bjóða ungu fólki góð kjör? Lána þeim tugi milljóna og hirða svo allt dótið, þegar ekki er lengur hægt að standa í skilum og skilja eftir niðurbrotið fólk og sundraðar fjölskyldur? Er ekki kominn tími til að kanna betur orsakir fátæktar og sjálfsvíga ungs fólks?   

Eigum við að skreppa í bíó? Hvað kostar það? Hef ég efni á því? Flest höfum við um margt að velja. Ég hef valið að búa á Reykhólum. Ég kemst ekki í bíó; spara þá peninga. Hér er presturinn eini ríkisstarfsmaðurinn. Spara ég þá ekki bara meira, þar sem ríkið veitir enga þjónustu? Ég hef ekki orðið var við það. Ég borga sama tekjuskatt og aðra tekjutengda skatta og aðrir, hvar sem er á landinu, en þegar ég þarf  að sækja þjónustu, sem ég er búinn að borga fyrir, þarf ég að borga bensíngjald og vsk. af bensíninu. Af ferð til Reykjavíkur borga ég c.a. 5000 kall í skatta til Ríkisins til að sækja þjónustu sem ég var búinn að borga fyrir. Er þetta ekki bara eðlilegur vegaskattur? Innan við 2000 kr. fara í vegi, afgangurinn í hítina. Sjálfsagt er mér þetta bara mátulegt; ég valdi að afsala mér réttlæti með búsetuvali. En hvað með þá, sem eru í matvælaframleiðslu, mjólk, kjöt og fisk? Kvartað er undan háu verði á matvælum. Er það eðlilegt að skattleggja svo flutninga innanlands, að ódýrara sé að flytja mat frá Evrópu en utan af landi? Þar til viðbótar eru líka ofurskattar á aðföng til atvinnuveganna og vegna afkáralegra reglna, er búið að loka flestum sláturhúsum á landinu. Eykur það mjög flutningskostnað á sláturgripum

Einhvern tímann fyrir löngu ætluðu yfirvöld að kyssa á bágtið og jafna eldsneytisverð á landinu með flutningsstyrkjum til olíufélaganna. Nú eru þeir peningar notaðir í verðstríðið á höfuðborgarsvæðinu.

Tillaga: Bensín- og olíugjald fari stiglækkandi, eftir því sem fjær dregur frá höfuðborgarsvæðinu. Þungaskattur verði afnuminn.

Stuðlar að meiri ferðalögum innan lands, lækkar matvælaverð og bætir aðstöðu ferðaþjónustunnar og annara fyrirtækja á landsbyggðinni.

P.s.

Nú er lag að flytja inn ódýra kalkúna frá Englandi!!!!!!